اتاق شما به چه اندازه فرشی نیاز دارد؟

فرش‌ها بیش از هر دلیل دیگری به‌خاطر کوچک بودن مایه‌ی پشیمانی می‌شوند — خریده می‌شوند، پهن می‌شوند و در سکوت افسوسشان می‌خورند. فرشی که مثل یک تمبر پست وسط اتاق شناور است، اتاق را کوچک‌تر و ناتمام جلوه می‌دهد. درست انتخاب کردن اندازه، همان فرقی است که فرشی که اتاق را فقط تزئین می‌کند با فرشی که به آن آرامش و کمال می‌بخشد دارد.

قاعده‌ای که هیچ‌گاه خطا نمی‌کند

در اتاق نشیمن، پایه‌های جلویی مبل و صندلی‌های شما باید بنشینند روی فرش. همین یک حرکت مبلمان را در یک گروه به هم پیوند می‌دهد و کل اتاق را جمع می‌کند. اگر بودجه اجازه دهد، قرار گرفتن همه‌ی پایه‌ها روی فرش حتی سخاوتمندانه‌تر به نظر می‌رسد.

اندازه‌های مناسب، برای هر اتاق

• 150×225 سانتی‌متر — یک تکه‌ی شاخص زیر میز قهوه‌خوری، یا یک فرش راهرو در کنار تخت. کمی رنگ بدون تعهد بلندمدت.
• 200×300 سانتی‌متر — پرتقاضاترین اندازه‌ی ما و انتخاب کلاسیک برای اتاق نشیمن. پایه‌های جلوی مبل روی فرش می‌نشیند و همه چیز اتاق را به هم پیوند می‌دهد.
• 250×350 سانتی‌متر — دست‌ودل‌باز. تمام مبلمان روی فرش جا می‌گیرد و باز هم حاشیه اضافه می‌ماند.
• 300×400 سانتی‌متر — ظاهر تمام‌اتاقی، جایی که همه‌ی مبلمان کاملاً روی فرش قرار می‌گیرد؛ همان حسی که اتاق‌های باشکوه باید داشته باشند.

اتاق‌های ناهارخوری و راهروها

در اتاق ناهارخوری، اندازه‌ی فرش را طوری بگیرید که صندلی‌ها حتی وقتی برای نشستن بیرون کشیده می‌شوند روی فرش بمانند. از هر طرف میز حدود 60 سانتی‌متر اضافه کنید. در راهرو، فرش راهرو باید از هر دو طرف حاشیه‌ای یکنواخت از کف بگذارد، تقریباً 10 تا 20 سانتی‌متر، و پیش از محدوده‌ی باز شدن هر در متوقف شود.

اگر شک دارید، اندازه‌ی بزرگ‌تر را انتخاب کنید. فرشی که کمی بزرگ‌تر باشد، سنجیده به‌نظر می‌رسد؛ اما فرشی که کوچک باشد، همیشه انگار از سرِ ناچاری اضافه شده است.

اندازه‌هایتان را به نمایشگاه بیاورید تا فرش واقعی را برایتان پهن کنیم، یا آن‌ها را برایمان بفرستید تا بگوییم چه اندازه‌هایی مناسب است. مجموعه‌ی ایرانی ما تا 300×400 سانتی‌متر ادامه دارد، همراه با فرش‌های راهروی هماهنگ که برای راهروی شما بریده می‌شوند. مجموعه را ببینید یا درباره‌ی انتخاب یک درجه.